Entrar
Archivo diaros
FIELDTRIP: Dag 6, zaterdag 3 juli
04-07-2010
De techniek staat ook in Mongolië niet stil. Liggend in m’n hangmat krijg ik de eindstand van Nederland – Brazilië door, yes! Ondanks de afwezigheid van oranjekoorts en wedstrijdspanning is het goed om te horen. Tegen de morgen als het iets warmer wordt door de opkomende zon val ik in diepe slaap. Voor korte duur blijkt. Een politieman staat lachend boven m’n hangmat en ik kijk hem recht in zijn ogen. Een primaire Nederlandse reactie komt bij me op, natuurlijk mag ik hier niet zomaar slapen... Niets blijkt minder waar. Mongoliërs zijn nomaden en je tent opzetten mag overal. Maar wel op de goede plek! We blijken ons kwartier precies op de route van de renpaarden gemaakt te hebben en om te voorkomen dat tientallen hoeven dwars door onze hangmat galopperen moeten we opbreken. Half zeven en zonder ontbijt verder richting het oosten. Uiteraard niet voordat we de renpaarden met de piepjonge jockey’s hebben begroet en gefotografeerd.


De eerste kilometers verlopen goed waarna het een moeilijk, ruig stuk wordt. Veel kuilen, diepe sporen en grote stenen vragen het uiterste aan concentratie. Gelukkig lijkt de stenenwoestijn van gisteren achter ons te liggen en de omgeving is weer mooi groen. Op de helft van de route verdwijnt het groen weer en lijkt de Gobi woestijn zich definitief te hebben aangediend. De weg wordt wel beter en ruim voor schema bereiken we Altaij, de “hoofdstad” van het gelijknamige gebied.

We zoeken wat eten en belanden in het enige hotel dat de plaats rijk is. Met lange tanden werken we wat stukken schaap naar binnen en een toiletbezoek betekent de definitieve beslissing, geen optie voor de Tokio Challenge.

De gebruikelijke contacten worden gelegd en de rest van de middag wordt gebruikt voor telefoongesprekken, administratie, kleding wassen, inwinnen van info en genieten van even een uurtje de ogen dicht...

Nieuwe sleutel voor de Niva
Vooralsnog is de stemming positief, de zuidelijke route lijkt doable, maar het is nog 600 kilometer te vroeg voor de conclusie.