Het zit er op! Singapore is gehaald, en wel door alle teams. Na 35 dagen, dertien landen en 18.394 kilometer komt er een eind aan de EurAsia Cabrio Challenge. Een rit van Amsterdam naar Singapore die veel van de auto’s, en zeker zoveel van de deelnemers heeft gevergd.

Het onthaal maandagavond in Singapore was groots. Bij de grens stond een rij motoragenten ons op te wachten om de twintig auto’s onder geloei van sirenes naar de Hollandse Club te begeleiden. Daar wachtte de Nederlandse ambassadeur, tientallen vrienden en familieleden van de deelnemers, een verkoelende douche, een bbq en Hollandse bitterballen. Overigens bereikte de karavaan twee uur na de afgesproken 16:00 uur de club, waar in Singapore werkende Nederlanders elkaar ontmoeten. Het oponthoud aan de grens met Maleisië en Singapore was fors. Maleisië uitrijden bleek niet zo makkelijk als gedacht. De passagepapieren voor de auto’s moesten worden ingevuld en dat was iets waar de douane blijkbaar weinig ervaring mee had gezien de anderhalf uur die er voor nodig was.

Zoals verwacht hield de Singaporese douane zich aan de regels. Kofferbakken moesten open, papieren werden uitgebreid bekeken en jawel, er klopte iets niet. John van Luijt, de markante kroegbaas uit Bergen op Zoom in de Mercedes 300 CE Cabrio, had wat in zijn tas wat toch echt niet door de beugel kon. Hij was al weken een slof sigaretten kwijt, dacht dat hij die ergens had laten liggen, maar nee, een ijverige douanier vond het verzamelpak sigaretten in een koffer met zomerkleding. Van Luijt, die zich werkelijk van geen kwaad bewust was, kon de sigaretten inleveren en kreeg de mededeling dat van deze overtreding doorgaans een procesverbaal wordt opgemaakt. Maar na bijkomst van een hooggeplaatste werd besloten alle pakjes uit te delen onder de deelnemers. Je mag namelijk twee pakjes meenemen Singapore in.

Eenmaal op de Hollandse Club was de ontlading groot. Er rolden zelfs tranen en de fraaie woorden van de ambassadeur ‘ik ben trots op jullie’ werden onder een overweldigend applaus ontvangen. Door sommige cabrio-gangers werd al gesproken over een volgende tocht, anderen riepen ‘dit nooit meer’. Begrijpelijke teksten allemaal. Avonturiers vinden het prachtig om met leuke auto’s de wereld over te trekken en spannende landen te bekijken. Maar het is ook helemaal niet raar dat enkele deelnemers zich verkeken hebben op de afstand, de moeizame grenspassages, de allerbelabberdste wegen en de vooral in Rusland niet echt uitnodigende hotels. Avontuur wordt immers door iedereen anders beleefd.
Maar bovenal is het natuurlijk fantastisch dat er geen crashes of andere ellende zijn gebeurd. Op hier en daar wat buikloop was er verder nauwelijks lichamelijk ongemak en de auto’s zijn nog heel. Al zijn enkele in de afgelopen vijf weken wel flink wat jaren ouder geworden.

Hoe dan ook, de Cabrio Challenge zit er op. Dinsdag gaan de auto’s naar de haven om te worden verscheept en daarna springt het merendeel van de deelnemers in het vliegtuig. Of richting een zonnig oord, of naar huis.

Thailand en Maleisië maken al tijden een beetje ruzie. De hoofdrol in het conflict wordt gevormd door noordoostelijk Maleisië, waar de voornamelijk islamitische bevolking zich wil afscheiden. Sinds de militaire coup in Thailand hebben de onruststokers hun pijlen tevens op de Thaise grensprovincies gericht. Wat Thailand natuurlijk niet tolereert. Bovendien beweren de Thai dat Maleisië de islamitische minderheid in het gebied (geldelijke) steun verleent.

Kortom: we zouden uren aan de grens moeten doorbrengen. De kans op uitgebreide doorzoekingen was enorm. Vooral Maleisië binnenkomen zou een strijd worden. En wat werd het? Een makkie. Geen enkele kofferbak hoefde open. Niemand kreeg een uitgebreide controle. Thailand uit was binnen een kwartiertje achter de rug en Maleisië in duurde nauwelijks langer. Slechts het wachten op de carnets de passage (document dat passagepermissie bewijst van de auto) nam iets langer in beslag. In totaal trokken we binnen driekwartier met alle twintig auto’s het moslimland binnen. Op weg naar Georgetown op het eilandje Penang, na Kuala Lumpur de grootste stad van Maleisië.

Beetje vervelend voor de rijders die niet in staan zijn om in korte tijd hun dakje op te zetten, was de gigantische regenbui. Exact op het moment dat de grensovergang werd geënterd, zorgde de hoosbui, die we al op kilometers afstand zagen aankomen, voor enkele doorweekte interieurs. De Burton en de rode MG kregen de volle laag, wat kletsnatte kledij opleverde. Alleen de voorste vijf auto’s hielden het droog. Die haalden net de overkapping van het grensstation.
De kans op meer van dit soort wolkbreuken is erg groot. De weersverwachting voor Singapore luidt 38 graden met buien. Dat we morgen dakloos de voormalige handelspost van Engeland zullen binnentrekken staat buiten kijf. Ongeacht of Pluvius de hemelsluizen opentrekt.


Trang Skyline


Chinese begraafplaats


Just a rainy day...


Loes trakteert op de laatste pindakaas...


Wachten op de bus...


Brug naar Penang


Brug naar Penang


Georgetown Carwash


Hotel BayView

Dachten de meeste deelnemers aan de Cabrio Challenge bij binnenkomst in Thailand dat de strijd wel zo’n beetje gestreden was. Gisteren bleek het venijn in de Aziatische staart van de rit te zitten.

Het was al voorspeld: er zou regen komen, veel regen. En inderdaad, het water werd met emmers tegelijk in de cabrio’s gemikt. Maar goed, op de meeste cabrio’s zit een dak, en dat ging dan ook bij het merendeel van de deelnemers dicht. Sommige doorzetters hielden het evenwel open, anderen hadden er simpelweg geen of kregen hem niet goed dicht. Gelukkig voor auto’s als de Lotus en de MG’s heeft iedere cabrio een voorraam en dat raam houdt behoorlijk wat water tegen.
Bij de Burton is dat raampje echter zo klein dat het nauwelijks water tegenhoudt, waardoor de cockpit van het autotootje langzaam volliep. Halverwege de dagrit konden er prima een paar goudvissen in de Burton worden gegooid; deze zouden zonder in een doodsstrijd te geraken het in zuid Thailand gelegen Trang kunnen bereiken. Alles was zo nat dat zelfs de biljetten in de portemonnee van de mannen doorweekt waren. Ook de kleding van de heren Bohnen (Mazda MX5) was bij aankomst in het hotel doorweekt. De fraaie aluminium koffer die achterop de auto is gemonteerd bleek niet waterdicht. De fraaie witte blouse van Jules, speciaal schoon gehouden voor het eindfeestje in Singapore, heeft de rit niet overleefd.

Het echtpaar Voogd had na een kilometer of 400 de schrik van hun leven: de tas met daarin alle reispapieren, autodocumenten en een forse stapel dollars stond niet in de auto. Hij was achtergelaten op de balie van het resort in Hua Hin. Gelukkig voor de langzaam door de grond zakkende Marjo Voogd – zij was de tas vergeten – bleek de laatst vertrekkende deelnemer de verloren gewaande tas te hebben meegenomen.

De heren Froger toonden tijdens de rit van midden naar zuid Thailand weer eens een fraai staaltje oplossingsgericht denken. De avond van de aankomst in Hua Hin werden ze middels een oplichtend lampje er al op geattendeerd dat er een probleem met de elektrische installatie van de MG B was. Maar na wat friemelwerk ’s morgens laadde de dynamo weer keurig bij. Een kwartiertje later helaas niet meer. Aangezien de MB een elektrische brandstofpomp heeft en vanwege het donkere regenachtige weer de verlichting was ontstoken en de ruitenwissers druk in de weer waren, begon de zwarte MG al gauw te stotteren. Ploffend rolden de Frogers het terrein van een gammel tankstation op, om het probleem te verhelpen. Dat was echter zo eenvoudig nog niet.
Eerst werd de dynamo gedemonteerd, waarna pa Froger gestoken in een regenjas achterop de scooter van de tankstation-eigenaar plaatsnam. Samen scheurden ze naar een morsig werkplaatsje. Daar, in een enorme puinhoop met heel veel gereedschap op de grond, werd de dynamo uitgeprobeerd. Wat al te verwachten was, klopte: de stroomopwekker was overleden.

Voor 2500 baht zou de man het probleem wel even oplossen, hetgeen hij dan ook deed. Uit een grote berg onderdelen werd een andere dynamo gevist, één van een oude Mini. Daarvan werden de aansluitingen een beetje veranderd, om hem passend te maken. Uit een doos oude poelies werd de juiste opgezocht. Maar deze paste helaas niet op de dynamo. Dus kroop pa Froger in een aftandse Mitsubishi Lancer van enkele decennia oud, waarin je in Nederland niet eens kippen wilt houden, om naar een ander werkplaatsje te rijden, een met een draaibank. Daar werd het asje van de dynamo aangepast, waarna de poelie er op kon. Terug bij de MG bleek dat de V-snaar een fractie te kort was. Geen punt voor de Frogers. In de doos met onderdelen zat de oude nog, en die paste wel. En daarmee liep de MG B weer als een zonnetje, door de gestaag neerkletterende regen. Zo werd de Cabrio Challenge in de twee-na-laatste etappe voor een aantal deelnemers weer een beetje een challenge.


Pa en Ma Koblenko


Lokale Wunderbaum


Lunch


De Frogers laten sleutelen



Frogers met wegenwacht


Foggy